วันจันทร์, ตุลาคม 08, 2555

แฟนมีต FT ISLAND


[แปลแฟนมีต] 
ฮงกี: โย่วๆๆๆๆ
MC: เอฟทีชอบทำเสียงดังนะเนี่ย?
แจจิน : *หัวเราะ* ไม่หรอกครับ
จงฮุน: ไม่นะครับ ฮงกีคนเดียวที่ทำ
ฮงกี: ผมจะเสียงดังเฉพาะที่ญี่ปุ่น เกาหลี แล้วก็อเมริกาครับ
MC: เป็นบุคลิคที่ร่าเริงอะไรแบบนี้ละเนี่ย

*ให้จงฮุนจับคำถามจากพรี*
MC: *อ่านคำถาม* 'ช่วยแสดงโพสท่าแมนๆให้ดูหน่อยได้มั้ย ?'
ฮงกี : ผมว่า ผมอาจจะเป็นกึ่งๆระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงนะ
ทุกคน : โอ้ว ววว *หัวเราะ*
MC: งั้นฮงกีช่วยเเสดงหน้าตาเเบบนั้นให้ดูหน่อยสิ ?
ฮงกี: อย่าดีกว่าครับ ผมพูดให้ขำเฉยๆ
MC: เอาล่ะจงฮุน โพสให้ดูเลย จะเดินจากทางนู้นก็ได้ *ชี้ไปที่ขอบเวที*
ฮงกี : นายสามารถทำได้เองอยู่แล้ว ทุกคนจะเห็นนายได้จากตรงนี้ หรือตรงนั้นก็ได้
จงฮุน : จริงๆแล้วผมก็ดูดีตลอดอยู่แล้วนะ ..จะให้ผมพูดไงดีอ่ะ
แจจิน : โห้ยยย ย
ฮงกี: *ส่ายหน้าเอือม เดินหนี* ฉันล่ะเกลียดนายจริงๆ -_-
-จงฮุนโชว์ออฟ-
สรุปจงฮุนก็ถอดเสื้อนอกออกเเล้วเอาพาดบ่า แล้วก็เดินค่ะ ชี้หน้าใครไม่รู้ แล้วก้มหน้าเดินกลับมา
แจจิน : ตกลงที่พี่เขาเเสดงอยู่นี่คือ ลูกผู้ชาย *ทำท่าล้อ*
จงฮุน : *เอาเสื้อที่เพิ่งถอดคลุมหัว เเล้วก็เดินกลับไปเงียบๆ*
ฮงกี : อะไรของนายเนี่ย
จงฮุน : *เอาเสื้อคลุมออก* ขอโทษด้วยนะครับ แต่นี่เป็นสไตล์ปกติของผมเลยนะ รู้ไหม ?
MC: โอ.. มันเจ๋งไปเลย

*ฮงกีจับคำถามจากพรีบ้าง*
MC: 'ใครในเมมเบอร์ที่คุณอยากจะแต่งงานด้วย ถ้าเกิด คุณเป็นผู้หญิง ? แล้วก็ช่วยบอกเหตุผลมาเป็นข้อๆด้วย ห้ามตอบว่าเลือกตัวเอง'
ฮงกี : จริงๆแล้วเนี่ย ผมจะไม่เลือกใครเลยนะ
จงฮุน : แต่ถ้านายจำเป็นต้องเลือก..
ฮงกี : ถ้าฉันจำเป็นจะต้องเลือก.. *จุดนี้จงฮุนมองฮงกีเเบบคาดหวังมากค่ะ 555555*
จงฮุน : 'ถ้า' *เน้นเสียง*
ฮงกี : 'ถ้า!!' *คิดหนัก*
ซึงฮยอน : ซึงฮยอน ซึงฮยอน !
แจจิน : แจจิน แจจิน ๆ
ซึงฮยอน : ซึงฮยอนเถอะ
ฮงกี : สำหรับแจจิน เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วครับ เพราะเขาขนเยอะเกินไป
ซึงฮยอน : ซึงฮยอน ซึงฮยอน !
ฮงกี : มันก็เป็นไปไม่ได้เหมือนกัน.. ส่วนมินฮวานก็เป็นไปไม่ได้ เพราะว่า... เขาเตี้ยไปหน่อยอ่ะ ผมว่าซึงฮยอนดีสุดละครับ
ซึงฮยอน : เพราะว่าผมไม่มีขนตามตัว ขาผมก็สวย ~
ฮงกี : ผมจะเลือกซึงฮยอนครับ
จงฮุนสะกิดฮงกี แล้วก็ทำมือประมาณ 'แล้วฉันล่ะ ?' #เพราะฮงกีไม่ได้พูดถึงจงฮุนเลย 555
ฮงกี: ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวจงฮุน แล้วก็รู้สไตล์การใช้ชีวิตของเค้า บุคคลิกจงฮุนจะแบบ..
จงฮุน : ฉันรักนายมากนะ.. *ยื่นเเขนออกไปหน้าฮงกี*
ฮงกี : *ดันแขนจงฮุนออก* คือจงฮุนจะชอบพูดเเบบเนี้ยะ !! "ผมรักคุณนะ" ไม่ก็ "คุณคือสเป็คของผม" ทุกเวลา ทุกที่ ทุกๆครั้งที่เขาเจอใครสักคนเป็นครั้งแรกอ่ะ
จงฮุน : คือฮงกีเขาพูดเล่นน่ะครับ พูดเล่นๆ..
#ที่ฮงกีบ่นนี่คือ โดนมาเเล้ว ? 555555555555

*คราวนี้ถึงตามินฮวานจับคำถามจากพรี*
MC: 'ถ้าคุณสามารถใช้เวทมนตร์ได้แค่หนึ่งครั้ง คุณจะใช้มันทำอะไร ?'
ฮงกี : เทเลพอร์ตเตอร์ ! (ไปที่ไกลๆได้เเบบรวดเร็ว)
จงฮุน : เป็นคนที่สามารถหายตัวได้ (อีกนัยนึงคือตัวโปร่งๆ คนอื่นมองไม่เห็น)
แจจิน : ทำไมอ่ะ ทำไม ?
ฮงกี : นี่ถ้าเกิดนายทำตัวโปร่งใสได้ นายก็จะไปน้ำพุร้อนใช่ป่ะ ? ชัวร์เลย (ที่ฮงกีสื่อคือไปดูสาวๆที่น้ำพุร้อน 555)
จงฮุน : ผมอยากไปน้ำพุร้อน และผมก็จะได้แอบขโมยเงินคนอื่นได้ด้วย
MC: นายดูเป็นคนที่ซื่อตรงนะ ใช่มั้ย ?
มินฮวาน : ผมอยากจะกินผลไม้ปีศาจ จากเรื่องวันพีชอ่ะครับ แล้วก็อยากจะมีพลังไฟด้วย
MC: แล้วแจจินล่ะ ?
แจจิน : ผมอยากจะเป็นผู้ชายที่ดูดีที่สุด ต่อหน้าผู้หญิงที่ผมชอบครับ อย่างเช่น ผมชอบมินฮวาน ผมก็จะใช้เวทมนตร์ร่ายตัวเองให้เป็นคนที่สมบูรณ์เเบบ แล้วมินฮวานก็จะตกหลุมรักผม
MC: เธอคนนั้นก็จะตกหลุมรักนาย ?
ฮงกี : ขนบนตัวนายก็จะหายไปด้วยใช่มั้ย ? เธอถึงจะตกหลุมรักนาย ?
แจจิน : ใช่! ผมมีขนเยอะมาก ! *ทำหน้าทำตาใส่ฮงกีประมาณ พอใจมั้ยพี่ -_-*
MC: โอเค แล้วซึงฮยอนล่ะ ?
ซึงฮยอน : *คิดหนัก*
แจจิน : นายอยากจะมีขนบนตัวเยอะขึ้นเหรอ ?
ซึงฮยอน : ใช่ครับ ผมอยากจะมีขนเยอะๆเเบบพี่แจจิน
*โดนแจจินไล่เตะ*
ซึงฮยอน : ล้อเล่นครับ .... ผมอยากจะย้อนเวลาได้อ่ะ
ใครสักคน : ทำไมเหรอ ?
ฮงกี : ก็ถ้าเกิดนายทำพลาดในคอนเสิร์ต นายก็จะสามารถทำมันอีกครั้งได้
ซึงฮยอน : ใช่ครับ ผมสามารถทำอะไรได้หลายๆอย่าง ผมอยากจะลองทำมัน แต่ผมก็ไม่ได้ทำ
MC: แล้วคุณอยากกลับไปเวลาไหน ?
ฮงกี : ฉันว่าต้องเป็นวันที่นายเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ใช่มั้ย ?
จงฮุน : ... พูดอะไรเนี่ย
แจจิน : ทำไมพี่พูดเรื่องเเบบนี้อ่ะ
ซึงฮยอน : ตอนนั้นครับ พี่ฮงกีก็อยู่ที่นั่นด้วย
ฮงกี : เปล่า ฉันไม่ได้อยู่สักหน่อย .
ซึงฮยอน : ผมอยากจะย้อนเวลากลับไป แล้วก็จะขับรถให้ระมัดระวังมากขึ้นครับ (เหมือนซึงฮยอนจะบอกประมาณว่า จะหักหลบรถคันนั้น ประมาณนั้นอ่ะค่ะ)

*ต่อไปแจจินจับคำถาม*
MC: 'อะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณมีความสุขที่สุดในชีวิต และอะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกเสียใจมากที่สุด ?'
แจจิน : ............
MC: คุณได้ยินผมพูดรึเปล่า ?
แจจิน : ฮะ อ่า ผมกำลังคิดอยู่ครับ...
- - - แจจินยืนนึกอยู่เเปปนึง - - -
แจจิน : เมื่อวานครับ ผมฝันร้ายมากๆ ในความฝันของผม ผมฝันว่า พ่อของผมได้เสียชีวิตกระทันหัน แล้วตอนผมรู้ข่าว ผมก็กำลังทำงานอยู่ ผมไม่เชื่อมัน และผมก็รีบกลับไปที่บ้านของผม และพ่อของผมก็เสียชีวิตแล้วจริงๆ ผมร้องไห้ออกมา เพราะในความจริงเเล้ว ผมมักจะดื้อกับพ่อเเม่ของผมเวลาเจอพวกท่าน ผมไม่ได้ต้องการที่จะแสดงเเบบนั้นนะครับ แต่ว่า ผมอืดอัด แล้วอยากจะระบายมันออกมา ประสบการณ์ของผมเนี่ย บางทีมันก็เลวร้ายถึงแม้ว่ามันจะเป็นความฝันน่ะครับ
ทุกคน : *พยักหน้าเงียบๆ ฮงกียืนเรียบร้อยมาก*
แจจิน : ส่วนเรื่องที่น่าดีใจที่สุด ก็คือ ตอนนี้ผมสูงกว่าพี่ฮงกีเเล้วครับ เเละผมก็สามารถทำอะไรได้มากมาย แต่พี่ฮงกีทำได้เพียงเเค่โพสท่าร้องเพลง มันทำให้ผมมีความสุขมากครับ
ฮงกี : ถึงแจจินจะพูดแบบนั้น แต่ ทุกๆอย่างที่ผมสามารถทำได้ ไม่ใช่แค่ร้องเพลงนะครับ แต่ผมสามารถเเสดงละคร วาไรตี้โชว์ แล้วก็ เอ็มซี
แจจิน : ดีจริงๆ
ฮงกี : แต่ถ้าเกิด ผมไปเล่นเบส มันจะอันตรายมากครับ ผมเป็นนักร้องนำ แต่ ผมสามารถแอคติ้ง วาไรตี้โชว์ และเป็นเอ็มซีได้ด้วย
แจจิน : อ่า ไฟท์โตะ !
ฮงกี : *หัวเราะ*
แจจิน : พี่พูดถูกเเล้วครับ ไม่ว่าจะยังไง ผมก็รักพี่ฮงกีนะ
#คือกำลังจะดราม่าเรื่องความฝันแจจินละ สุดท้ายก็ ... -_-;

MC: แล้วคาแรกเตอร์ของพวกคุณล่ะ ?
ฮงกี : มินฮวานจะเหมือนกับ... อืม.. ไม่นานมานี้ครับ พวกเราได้ไปเล่นสกีกับซีเอ็นบลู พวกเราสนุกกันมากๆ แล้วก็พอจะถึงเวลากลับ ตอนนั้นพวกเราทุกคนดื่มกับเมเนเจอร์ด้วย แล้วทีนี้ คือมินฮวานก็ดื่มด้วยนะครับ แล้วเขาก็เริ่มพูดบางอย่างอยู่ ประมาณ หนึ่งหรือสองชั่วโมงครับ เขาพูดอย่างเดิมวนไปวนมาอยู่นั่นเเหละ ผม ยงฮวา เมเนเจอร์ แล้วก็แจจิน ก็เลยพูดกับมินฮวานว่า "นี่ น่าจะพอแล้วนะ หยุดดื่มเหอะ รีบๆขึ้นไปนอนเลย" แล้วมินฮวานก็ตอบกลับมาว่า "นิสสัน (ยี่ห้อรถ ?).. ฉันขอโทษ ฟังฉันอีกสักครั้งนะ"
แจจิน : พวกเขา จับตัวมินฮวานอยู่ด้วยนะครับ
ฮงกี : ยงฮวาก็ทำหน้าเเบบ 'นี่มันก็น่าจะพอสำหรับฉันเเล้วเหมือนกัน ฉันรับไว้ไม่ไหวละ' แล้วเขาก็กลับไป ก็เลยกลายเป็นว่า ผม กับแจจิน ก็ต้องพยายามทำให้มินฮวานไปนอน พวกผมพูดกับเขาว่า พวกฉันรักนายนะ เท่านั้นเเหละครับ มินฮวานก็เริ่มร้องไห้เลยอ่ะ แบบเนี้ยะ *เอาเเขนปิดหน้าเเล้วร้องไห้ + สะอึกสะอื้นหนักๆ*
ซึงฮยอน : น่ารักอ่า น่ารักจริงๆ ~
แจจิน : *หัวเราะ*
มินฮวาน : นั่นเป็นครั้งแรกเลยครับ แต่ผมก็จำอะไรไม่ได้เลย
ฮงกี : มันน่ารักมากเลยนะ
ฮงกี : ส่วนแจจิน นายมีขนตามตัวเยอะมากก บางทีนายก็โกนขนตามตัวออกนะ แต่ มันก็ยังเป็นปัญหาอยู่อ่ะ
แจจิน : วันนี้พี่เจ็บคออยู่ไม่ใช่รึไง ทำไมถึงได้พูดอะไรเเบบนี้ ห้ะ ?
ฮงกี : แต่ ..แจจิน ก็เป็นคนที่ใจดีที่สุดละครับ เวลาที่ผมพูดมุกเเป้กๆ เขาก็จะเข้าใจมัน ตั้งเเต่ที่เขาเข้าใจ ผมว่าเขาใจดีที่สุดเลยอ่ะ, ......เขาเป็นศูนย์กลางของพวกเรา และอายุของเขาก็อยู่ช่วงกลางๆด้วย ............ แต่ขนของเขามันมีเยอะม๊ากกกก เเถมงอกอยู่ทุกๆที่เลยอ้ะ !
แจจิน : ผมก็ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นนะ
ฮงกี : ดูดิครับ มองเขาเข้าไปใกล้ๆอ่ะ
แจจิน : *เดินไปให้เอ็มซีมอง*
MC: *มองหน้าเเจจิน มองลงไปในเสื้อเเจจิน* โอ๊ะ โว้ว ! *ทำหน้าตกใจ*
แจจิน : ไม่นะครับ ผมไม่มีเลยนะ เชื่อผมเถอะ! *แหวกเสื้อตัวเองลงให้ดูอกขาวๆ(?)นิดนึง แว๊บเดียว *
MC: ผมคงพูดอะไรไม่ได้สินะเนี่ย ฮ่ะๆๆ..

*ว่าด้วยเรื่องการนวด*
MC: ต่อไปซึงฮยอน !
ฮงกี : ...ผมไม่รู้จริงๆครับ เกี่ยวกับคาเเรกเตอร์ของเขา พูดเล่นนะ ฮ่าๆ แต่ว่า ซึงฮยอนเนี่ย .. คือตอนที่ซึงฮยอนเข้ามาอยู่ด้วยกันกับพวกเรา ตั้งเเต่นั้น พวกเราก็เริ่มมีความมั่นคงมากขึ้น ผมเลยคิดว่า เขาคงมีช่วงเวลาที่ยากลำบากมาตลอด แต่เขาก็ขยันทำงานสม่ำเสมอด้วยครับ ..
ซึงฮยอน : ขอบคุณครับ
ฮงกี : ถ้าเกิดฉันได้เป็นผู้หญิงนะ....อ่า..
ซึงฮยอน : ผมจะนวดก้นให้
ฮงกี : *หัวเราะ* ทักษะนวดก้นของซึงฮยอนเจ๋งที่สุดเลยอ่ะครับ เขานวดก้นให้ผม แล้วมันก็รู้สึกดีมาก
จงฮุน : เฮนไต ~~ ( เฮนไต แปลว่า ลามก : อาจจะสื่อได้อีกทางนึงคือคนแก่ๆที่ชอบทะลึ่งกับคนที่อายุอ่อนๆ วัวแก่เคี้ยวหญ้าอ่อน ประมาณนั้นค่ะ 55555)
ฮงกี : มันไม่ลามกนะ ..
ซึงฮยอน : โอ.. เวลาที่ผมนวดให้พี่เขาเนี่ย พี่เขาจะชอบทำแบบ " โอ้วว เอาอีก.. เอาอีก..~ "
แจจิน : พวกเขาลามกกันจริงๆนะเนี่ย.. ว่าไหม ??
#เฮนไตทั้งวงเถอะ 55555555

(cr: @ Tescopig, @ HongKisBiased)

2 ความคิดเห็น:

  1. .....ฮงกิ นายสุดยอดมากเลยนะ ฉันคิดไปว่าวันนึงฉันคงจะได้เจอกับพวกนาย พวกขี้เล่นทั้งหลาย เฮนไตทั้งวงเลย น่ารักทั้งหมดด้วย ฉันอยากให้พวกนายรับรู้ถึงความรู้สึกที่ฉันมีให้แก่พวกนายมาโดยตลอดนะ แต่ก็นั่นสินะ...ฉันก็คงได้แต่หวังอะแหละ เพราะพวกนายไม่มีทางที่จะเข้าใจความรู้สึกของฉันได้เลย แม้แต่หน้าฉันนายก็ยังไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้จัก เราก็เหมือนกับคนที่ห่างไกลกันมากๆเลยนะ แต่ฉันก็ได้แต่ภาวนา ให้พวกนายรับรู้ถึงความรู้รู้สึกนี้บ้าง แม้แต่ซักเสี้ยวนึงก็ยังดี พวกนายเป็นคนคนแรกที่ทำให้ฉันมีความสุขได้ขนาดนี้ไม่ว่าฉันจะพบจะเจอเหตุการณ์โหดร้ายต่างๆนานามามากเพียงใด แต่เมื่อฉันได้เจอหน้าพวกนายแม้จะเป็นเพียงภาพถ่าย ถาพที่พวกนายอาจจะคิดไม่ถึงเลยว่าพวกนายมีค้ฃ่าสำหรับฉันคนนี้มากน้อยเพียงใด อย่างไรก็เถอะ...ฉันก็ขอให้พวกนายโชคดีนะ และฉันขอบคุณพวกนายมากเลยนะที่ทำให้ฉันยิ้มได้ตลอดเวลา จากที่เมื่อก่อนฉันแทบจะเรียกว่า คนที่ไร้ความรู้สึกเลยก็ว่าได้ เพราะฉันไม่เข้าใจ ไม่มีความรู้สึกใดๆเลยกับคนอื่นๆ แต่เมื่อวันนึงฉันได้มารู้จักพวกนาย พวกนายรู้ไหมว่าฉัน หลงรักพวกนายมามากแค่ไหน ฉันขอบคุณจริงๆที่พวกนายทำให้คนคนหนึ่งเปลี่ยนชีวิตได้มามากมายขนาดนี้ ฉันรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ว่าพวกนายจะไม่รู้จัก ไม่เคยพบเจอกันมาก่อนแต่ฉันก็ดีใจแล้วที่ครั้งหนึ่งในชีวิตฉันได้รักพวกนายถึงแม้ว่าพวกนายไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกนี้ได้เลยก็ตาม ฉันรักพวกนายนะ รักจริงๆมันออกมาจากความรู้สึกข้างในใจ ของผู้หญิงคนคนหนึ่งที่พวกนายไม่คิดที่จรับรู้ความรู้สึกนั้นเลยก็ตาม ฉันขอบคุณพวกนายจริงๆ ที่รักของฉัน... TT ฉันยิ้มได้ก็เพราะพวกนายคนเดียวเลยนะ ที่รัก *^* TT_TT ^^

    ตอบลบ
  2. จะเอาใจช่วยนะจ้า สักวันน้องคงได้เจอฮงกินะ พี่ก็เคยคิดว่าครั้งหนึ่งอยากจะเจอฮงกิสักครั้ง แต่ในที่สุดความฝันพี่ก็เป็นจริง ได้จับมือ+ลายเช็น แค่นี้พี่ก็มีความสุขแร้ว

    ตอบลบ